من در تاریخ 26 اسفند ما ه 1388 با دنیایی از آرزوها به پیشواز حضور مسافری رفتم که خانه دلم را با گام های کوچکش نوازش و سفرش را از عرش خدایی به این زمین خاکی آغاز کرد.پرستشم این خاطرات را مینگارم تا بدانی که چقدر دوستت دارم شاید دراینده زیباترین هدیه ای باشد که بتوانم به تو تقدیم کنم. سمانه